Przepis na łapanie motyli Ewy Zadary, mimo że korzysta z wielu chwytów charakterystycznych dla prozy popularnej, jest interesującą powieścią o kobiecie, która nie zgadza się na wtłaczanie w role, jakie narzuca jej społeczeństwo. Musi wciąż zadawać sobie pytania o to, czy działać w zgodzie z własnymi pragnieniami, czy dla dobra rodziny rezygnować ze szczerości względem samej siebie.
 

Pozycję Tak zwane widoki ziemi wydawnictwa Bosz można rozpatrywać wielorako i tak też jej używać. Jest to zarazem wybór wierszy Czesława Miłosza z ich angielskimi tłumaczeniami, jak i album fotografii – wielobarwnych i różnorodnych, bo wynikających z biografii i twórczości poety.

PRL w najnowszej książce Wydawnictwa Krytyki Politycznej nie jest ani taki czarny, jak chcieliby tego niektórzy politycy, ani też tak barwny, jak wynikałoby z niektórych wytworów kultury. Widziany oczami dziesięciu reporterów i ich rozmówców jest przysłowiowo szary – ale to szarość niejednoznaczna, zawierająca w sobie wszystkie odcienie bieli i czerni.

Klasyk na luzie – zredagowany przez Jarosława Borowca i wydany właśnie przez Biuro Literackie zbiór rozmów z Bohdanem Zadurą – z pewnością mówi o poecie jedno: jest to wdzięczny (choć nie wdzięczący się) rozmówca.

Czy dziś, gdy co tydzień słyszymy o nowych nadziejach rocka, o kolejnych następcach Oasis, możemy jeszcze znaleźć wykonawcę wyjątkowego, innowacyjnego? Pozytywną odpowiedź na to pytanie dostarcza zespół Wild Beasts.

Blisko dwa lata temu przez muzykę elektroniczną przetoczyła się prawdziwa burza. Nie był to potężny huragan, porywiste tornado. Raczej letnie urwanie chmury, podmuch gorącego wiatru prosto znad amerykańskich plaż. Wśród szumów i świstów towarzyszących temu zjawisku można było usłyszeć dziwnie znajome dźwięki – funkowy riff gitar, leniwy bas, subtelny bit i liryczny tekst w połączeniu z cechami muzyki epoki synth popu i popowej konwencji ostatnich lat dały˜światu zupełnie nowy gatunek. Chillwave.

Wywiad z Wojciechem Kuczokiem w księgarni „Bookarest” z okazji wydania przez pisarza najnowszej książki Spiski. Przygody tatrzańskie i odebrania nagrody Książki Jesieni 2010, przyznawanej przez Bibliotekę Raczyńskich w Poznaniu, przeprowadził Maciej Orłowski.

Nie łudźmy się, medycyna od zawsze poszukuje lekarstwa na nieśmiertelność i nigdy jej nie znalazła. Wiarę w bóstwa i bogów wymyślono właśnie po to, żeby stworzyć iluzję nieśmiertelności. Ten niematerialny byt, jakim jest wiara, jest jedynym możliwym wyjściem z życia z honorem. Lęk przed śmiercią, spychany do piwnic nieświadomości, powoduje rozpaczliwe poszukiwanie ucieczki. Modny sposób to ucieczka w młodość...

Im mniej zbędnych detali wokół, tym wyraźniej da się zauważyć to, co nas otacza - coś o wiele ważniejszego od dobra materialnego. KATARZYNA ENERLICH znalazła swoje miejsce na ziemi – to Mazury. Ma już kilka książek na swoim koncie, a najnowsza Kiedyś przy Błękitnym Księżycu, która ukazała się w czerwcu, napisana została pięknym językiem, w dodatku z ogromną pasją. Bez miejskiego zgiełku, bogactwa, luksusu, a w otoczeniu natury i… o tym już w samym wywiadzie z autorką.

Graf CrateDigger – producent, raper, crate digger, prezenter radiowy związany głównie ze złotą erą hip-hopu. Jak sam twierdzi, „siedzi w tym od 1998 roku”. Jego remiksy pojawiły się m.in. na Fonotece. Niedawno wydał swój debiutancki, solowy album – opiekę nad nim sprawuje wytwórnia Queen Size Records, a w Polsce można go kupić za pośrednictwem sklepu Asfaltshop.pl. Premiera 12 Beats Sound vol. 1.7. była pretekstem do rozmowy, jaką w audycji Piętrowe Piosenki na falach poznańskiego Radia Afera przeprowadziła Emilia Stachowska.

Kryształ w fizyce, chemii i mineralogii to ciało stałe, którego strukturę wewnętrzną cechuje uporządkowanie dalekiego zasięgu we wszystkich kierunkach. Rozprasza jeden promień w dziesiątki odblasków, za każdym razem innych. Przez pryzmat 15-letniego kryształu widać wszystko, ale gdy przez niego spojrzysz, zawsze ujrzysz światło.

Tegoroczne wakacje obfitowały w muzyczne imprezy plenerowe. Jedną z najpopularniejszych była X edycja Heineken Open’er Festival. Jubileuszowa, długo wyczekiwana, ale czy spełniająca oczekiwania? Oto subiektywny ranking najlepszych koncertów, festiwalowych odkryć i rozczarowań.

 Malta Festival Poznań to bez wątpienia jedno z najciekawszych wydarzeń na mapie kulturalnej stolicy Wielkopolski. XXI edycja festiwalu skupiała się wokół pojęcia „wykluczenia”. Sześć dni wypełnionych przedstawieniami teatralnymi, tanecznymi i koncertami dostarczyło niezapomnianych wrażeń każdemu miłośnikowi sztuki. Mnogość i różnorodność wydarzeń mogła usatysfakcjonować najbardziej wybrednego festiwalowicza.

Doskonale władała językami niemieckim i polskim, uchodziła za pionierkę pielęgniarstwa; uchodziła za skromną, lecz nad wyraz odważną kobietę, której nie straszne były pertraktacje z najwyższymi dygnitarzami miasta, biskupami czy uznanymi lekarzami. Swoją wytężoną pracą i pobożnością zdziałała niemalże cuda – jako kobieta, w dodatku w XIX-wiecznym Poznaniu, garnizonowej stolicy prowincji pruskiej. Ślady jej działalności przetrwały do dziś, pamięć o niej niekoniecznie. W tym roku mija setna rocznica śmierci Johanny Bade.

Rodzą się przez cały grudzień, dzieci z rodu Dawida, Mesjasze, chłopcy i dziewczynki.
Tytuł jest z Wata, ze Słowackiego. Ale też trochę z tamtej znanej kolędy.

Kiedy pierwszy raz zjechałam do budapesztańskiego metra i z przyzwyczajenia spojrzałam na tablice pokazujące czas, jaki pozostał do przyjazdu następnego pociągu, doznałam lekkiej konsternacji. Kanciaste cyfry na wyświetlaczu wcale się nie zmniejszały… Długo zastanawiałam się nad logiką tego węgierskiego wynalazku. Kiedy w końcu zdałam sobie sprawę, że tabliczki pokazują, ile czasu minęło od odjazdu ostatniego pociągu, odezwał się mój zdroworozsądkowy głos wewnętrzny:  Po co mi informacja o tym, ile czasu minęło od pociągu, który właśnie odjechał? Chcę przecież wiedzieć, za ile przyjedzie następny. Nie interesuje mnie ten, który przegapiłam i już nie wróci…