Inaczej

Trzymałem dzień za zębami. Coś prażyło

niemiłosiernie. Nad ranem zamknięto mnie

światłem, zaciśnięto ręcznikami poplamionymi

krwią i stałem się kruchy. Dowiedziałem się

prawdy o tobie, dlaczego nie lubisz się budzić

i czemu odkręcenie kranu i wejście do wanny

z książką to taki problem. Skąd takie zamieszanie

wokół każdej straconej siostry i miesięcy. Nie

potrafiłem tego zrozumieć sypiając w cudzych

łóżkach. Niepotrzebnie dałaś zrobić sobie zdjęcia,

bo chłopcy nocą przewracają się na myśl, że właśnie

szukasz w pokoju nocnej koszuli. Walą konia bez

pornograficznych pism, mają coraz bardziej gorzkie

sny, biegną przed siebie pod ciemnym niebem.

Zostawimy tę starą kamienicę, gdzie wspomnienia

są palące jak dzień i dzieje się tu coś tylko wtedy,

kiedy będę musiał się zastanawiać jak cię dzisiaj nazwę.

Rybacy chowają tutaj białe żagle do drewnianych skrzyń.

Mamy jeden materac i nie mamy pieniędzy, pulsuje

nam krew, a ludzie nadal stoją nad nami i mówią,

że to tylko życie (krótkie i niepotrzebne). Aha,

jest jeszcze ciepłe piwo, serce jak spróchniały

pień i zepsute radio. Dobiegamy końca.